All of the darkness of this human life
Is enlightened by the light that I am
The essence of all
The essence of all
You are the one that I bow down to

De woorden raken me. Tranen verschijnen in mijn ogen en beginnen te stromen. Ik laat ze komen. Ik probeer mee te zingen, maar al snel kom ik tot de conclusie dat dit niet te doen is met mijn inmiddels onophoudelijke tranenstroom. Ik doe mijn ogen dicht en laat de woorden binnen komen. Ik voel de woorden doordringen in elke cel van mijn lichaam. Allerlei emoties gaan er door me heen. Verdriet, opluchting, dankbaarheid. Ik laat het stromen.

Een tekst die me raakt. Omdat ik het verdriet kan voelen. Verdriet omdat ik zo lang mijn eigen licht niet heb kunnen zien. Zo ver verwijderd van mijn ware essentie. Mijn eigen licht niet meer kunnen voelen, laat staan er voor te buigen. Terwijl ik dit schrijf, voel ik de tranen weer in mijn ogen opkomen en met het lied op de achtergrond laat ik ze weer komen. Verdriet om wat ik al die jaren zo gemist heb.

Een tekst die me raakt. Omdat het opluchting brengt. Opluchting omdat ik het licht ben. Het licht dat ik in die donkere tijd zo lang heb gezocht. Een zoektocht zonder succes. Een beetje zo een zoektocht naar je zonnebril die uiteindelijk gewoon op je eigen hoofd zit. Opluchting dat deze frustrerende zoektocht voorbij is, omdat ik mijn eigen licht gevonden heb.

Een tekst die me raakt. Omdat ik zoveel dankbaarheid voel. Dankbaarheid voor de stappen die ik de afgelopen jaren heb gemaakt. Stappen die maken dat ik nu mijn eigen licht weer kan zien en voelen. Zelfs op de donkere dagen van het leven. Mijn licht schijnt altijd voor me, wanneer ik het ook nodig heb. Daar buig ik graag voor!

Een tekst die me raakt. Omdat ik de waarheid ervan kan voelen. Hoe donker het leven soms ook is, ieder van ons is in essentie licht. Buig voor je eigen licht. Want alleen als het gezien wordt, kan het voor je stralen!