Na het lezen van mijn eerder blog over mijn pompoenjacht is het je waarschijnlijk wel duidelijk geworden dat ik erg van pompoen houd. Ik was erg blij met de pompoen en genoot van een pompoensoep, een pompoenbrood en een Ayurvedische kitcheri met pompoen. Toen er op een gegeven moment nog een kwart pompoen over was, begon ik me wel een beetje zorgen te maken. Want waar ga ik mijn volgende pompoen vinden?
Nou kwam ik een aantal dagen later in een zoektocht naar iets anders op een soort Balinese marktplaats terecht. En daar op de eerste pagina met advertenties stond bovenaan een foto met heel veel pompoenen. Even ging er een kleine schok door me heen: toch wel een beetje eng dat deze Balinese marktplaats dus al weet dat ik van pompoen houd en deze advertentie bovenaan zet. Maar goed, de blijdschap van een foto met pompoenen deed deze gedachte snel vervagen. Want dit beloofde veel goeds!
Ik nam contact op met de adverteerder dat ik graag de dag erna drie pompoenen wilde komen halen. Dat was geen probleem. Het was een stukje rijden, ca 45 minuten op de scooter, maar dat heb ik wel over voor een pompoen. Ik besloot er een soort uitje van te maken en zocht onderweg een leuk koffietentje, waar ik genoot van een puzzeltje en cappuccino. Daarna vervolgde ik mijn weg richting de pompoen.
Terwijl ik mijn bestemming naderde zag ik ineens overal grote bakbanen hangen. Ik dacht terug aan mijn Panchakarma (Ayurvedische reinigingskuur) die ik afgelopen december heb ondergaan. Daar hadden ze me als advies mee gegeven om deze te eten, omdat ze zeer voedzaam zijn en me zouden helpen met aansterken. In het dorp waar ik nu woon heb ik deze echter nog niet gezien. Dus besloot ik van deze kans gebruik te maken en ik stopte bij een van de winkels om een banaan te kopen.
Een wat oudere man kwam op me af. Het werd me al snel duidelijk dat deze man geen Engels sprak. Geen probleem, dacht ik. Ik ben Indonesisch aan het leren en inmiddels lukt het me redelijk om me te redden op de markt, dus dat moest hier ook lukken. ‘Saya mau dua pisang’. Ik wil twee bananen. Ik wijs op een tros bananen en steek twee vingers in de lucht. De oude man kijkt me aan en zegt ‘veertigduizend’. Een snelle rekensom in mijn hoofd, veertigduizend roepie is ongeveer 2,20 euro. Dat lijkt me toch wat veel voor twee bananen, hoewel ze wel echt groot zijn. Ik besluit te gaan onderhandelen. ‘Twee bananen voor twintigduizend’. De man schud lachend van nee, hij blijft bij zijn veertigduizend. Dan neemt hij me mee naar achter in de winkel. Hij wijst op een tros en zegt ‘dertigduizend’. Nog even voor de duidelijkheid vraag ik: ‘twee bananen, dertigduizend?’. De man knikt ja en ik stem in. Het lijkt me een goede prijs, want het zijn echt joekels van een bananen. Ik betaal de man dertigduizend en vervolgens krijg ik de hele tros bananen in mijn handen gedrukt. Ehm oke, ik geloof dat ik toch nog wat aan mijn Indonesisch moet werken. Ach ja, denk ik, ik hoef voorlopig geen bananen meer te kopen en met 9 grote bakbanen vervolg ik mijn weg naar de pompoenen.
Als ik verder rijd, zie ik steeds meer fruit om me heen. Papaja’s, ananassen, mango’s. Het lijkt alsof ik op een terrein kom waar allemaal groothandelaren in fruit zitten. Ik verminder mijn vaart, zodat ik goed om me heen kijken. Wat een bedrijvigheid. Overal worden grote manden met fruit gevuld en op pick-up auto’s geladen. Ook zie ik vele scooters met volgeladen met enorme hoeveelheden fruit het terrein verlaten. Wat bijzonder om dit zo is te zien. Uiteindelijk vind ik het winkeltje waar ze de pompoenen hebben liggen. Helemaal blij kies ik drie pompoenen uit om mee te nemen. Ik twijfel nog even of ik er 4 zal doen, maar gezien ik inmiddels ook al 9 bakbanen heb, weet ik niet of die er nog bij past op de scooter…..
Met mijn pompoenen en bananen stap ik weer op de scooter. Ik kijk nog even mijn ogen uit terwijl ik rustig van het terrein af rijd en vervolg dan weer mijn weg. Met een tevreden gevoel rijdt ik door de rijstvelden terug naar huis. Wat een leuk avontuur was dat en dat allemaal dankzij mijn liefde voor pompoenen. En het allerbeste: ik heb genoeg pompoenen voor de komende maand. En genoeg bakbananen!