Een aantal maanden geleden ging ik op Bali voor het eerst naar een Kirtan. Dit is een samenkomst van mensen waarbij er mantra’s gezongen worden. Er ging een nieuwe wereld voor mij open en sindsdien ga ik bijna elke week wel naar een Kirtan. Tijdens deze Kirtans kwam ik regelmatig dezelfde mensen tegen en inmiddels ben ik in een soort Kirtan community in Ubud beland.
Kirtan zingen is een onderdeel van het pad van de Bhakti yoga, een spiritueel pad waarbij een bepaalde hindoe god wordt aanbeden. Een aantal mensen die ik hier ben tegengekomen volgen dit spirituele pad, waarin zij Krishna aanbidden. Dit doen zij onder begeleiding van een Goeroe. Afgelopen week was deze Goeroe in Bali en werd er elke avond wel ergens een Kirtan gehouden onder begeleiding van deze Goeroe. Daarnaast gaf hij dan ook een soort les en was er ruimte om vragen te stellen. Ik was wel benieuwd naar deze Goeroe en besloot naar een van de avonden te gaan.
Als een van de eerste stapte ik binnen bij iemand thuis waar deze avond gehouden werd. Er waren wat mensen bezig met voorbereidingen en ik zocht rustig alvast een plekje in de kamer met het altaar voor Krishna. Voordat de Goeroe zou komen, zouden we al wat gaan zingen en op een gegeven begonnen met dus met een stuk of 5 man met de Kirtan. Langzaam druppelden er steeds meer mensen binnen. Ik zag hoe iedereen eerst naar het altaar liep en daar op zijn knieën ging. Uhm, oepsie dat had ik niet gedaan. Ik hoopte maar dat Krishna me daarvoor zou vergeven…
Uiteindelijk hadden zich aardig wat mensen verzameld. We waren nog steeds voor Krishna aan het zingen, toen ik ineens om me heen mensen 1 voor 1 zag buigen. Ik keek om en zag dat Goeroe was gearriveerd en de kamer binnenkwam. Ik vroeg me een beetje af of ik nu ook moest buigen voor deze man, maar dat voelde toch een beetje raar, dus ik bleef maar gewoon zitten en keek toe hoe hij plaats nam op de stoel voor het altaar. We beëindigden het mantra en de man begon te spreken.
Ik was wat verbaasd toen ik een Frans accent hoorde in wat verder wel goed Engels was. De man begon te vertellen. Dingen over liefde, over het mens zijn, over Krishna. Hoewel ik het allemaal erg interessant vond, is het grootste deel het ene oor in en het andere oor weer uit gegaan. Ik denk dat ik op dit moment nog niet helemaal de juiste focus en breincapaciteit heb voor zulke spirituele kost. Toch heb ik wel een hele belangrijke les geleerd deze avond: Krishna is een mannelijke god. En ik heb al deze tijd gedacht dat het een godin was. Ik vind Krishna toch echt meer een vrouwennaam, maar goed dat zal aan mij liggen.
Op een gegeven moment is het tijd om weer te gaan zingen, ditmaal onder begeleiding van de Goeroe. Ik zing uit volle borst mee, tot ik door een dame achter me wordt aangestoten. Ik schrik en terwijl ze zich naar me toe buigt om iets in mijn oor te fluisteren, raak ik in paniek. Zing ik vals? Kan ik geen maat houden? Heb ik een rare vlek op me shirt? Allerlei gedachten gaan door me heen. In mijn oor fluistert ze dat het niet gebruikelijk is om je benen in de richting van de Goeroe uit te steken. Ik kijk naar mijn benen. Na circa 2 uur in kleermakerszit gezeten te hebben, moest ik ze gewoon even strekken. En ja, dat heb ik gedaan recht naar de Guru toe. Snel trek ik mijn benen in. Ik weet even niet zo goed hoe ik me nu moet voelen. Ik schaam me, omdat ik iets heb gedaan wat niet hoort. Aan de andere kant vind ik het ook maar raar. Waarom zou ik niet gewoon mijn benen mogen strekken in welke richting dan ook?
De avond gaat verder. De Goeroe vertelt nog verder en tussendoor zingen we steeds voor Krishna. Iedereen om me heen is blij en ziet er gelukkig uit. Ik geniet van het zingen, maar op een gegeven moment mijn energie op en ik besluit naar huis te gaan. Thuis plof ik nog een beetje beduusd op mijn ligbedje op de veranda neer en denk terug aan de avond. Ik vond het een bijzondere ervaring om te zien hoe mensen zo toegewijd kunnen zijn aan een Goeroe en aan een god. Tegelijkertijd vond ik het ook ver gaan. Niets voor mij. In ieder geval niet nu. Voor nu houd ik het gewoon op lekker zingen!