Ik heb nog 1 volle dag in het Mullerthal en na twee wandeldagen, besluit ik om ook vandaag nog lekker te gaan wandelen. De keuze valt op Route 3, gezien deze ook veel door het bos gaat een het weer een warme dag belooft te worden. Nadat ik rond half 6 wakker ben geworden met de fluitende vogeltjes, maak ik snel een kopje koffie met een snack en vertrek iets na zessen richting Waldbillig. Daar kan ik de auto makkelijk parkeren en zit ik gelijk op Route 3 en om kwart over zes ga ik van start. Het is heerlijk rustig en al snel kom ik bij een toeristische highlight van een romantisch bruggetje met een waterval. Op Route 2 kwam ik hier ook langs, maar toen rond een uur of 8 waren er al wat andere vroege vogels die het onmogelijk maakten om een foto zonder mensen te maken. Vandaag wel gelukt, dus dat is dan een leuk begin van de dag!

Na het romantische bruggetje is het een stuk omhoog klimmen over een bospad. Het is een vrij breed en gemakkelijk pad, waarbij ik hier en daar nog langs wat rotsformaties loop. Uiteindelijk gaat het over in een breed bospad en meer bos en minder rotsen. Rond half 8 kom ik dan de eerste twee mensen tegen, twee hardlopers die ik drie uur later nog een keer tegenkom. Nog steeds hardlopend, respect!

Het volgende stukje bos gaat een beetje op een neer, maar alles geleidelijk en de paden zijn goed. Vlak voor ik afdaal naar La rochette vind ik HET PERFECTE BANKJE voor een ontbijtje. Tenminste het lijkt perfect. Zodra ik mijn ontbijtje heb uitgestald en de koffie op staat, merk ik dat iets me aan het lek prikken is. Ok, dat is dan toch maar even wat sneller alles naar binnen werken en snel weer doorlopen. Ik daal af naar La Rochette, wat een stuk groter is dan ik had verwacht. Er is al veel gezelligheid op allerlei terrasjes en veel drukte. Ik wandel er snel door heen en vind het klimmende pad dat me weer terug het bos in leidt. Het is een kort stukje door het bos, maar gaat dan toch ook weer over op zo een twee kilometer door het open veld. Daarna volgt een mooi stuk, wel door de open weilanden, maar onder een soort bomenlaantje, waardoor ik wel beschut ben. Ineens staat daar dan ook zomaar een perfect bankje en ik plof lekker neer om even te chillen van de omgeving te genieten. Helaas ontdek ik tijdens het plassen een teek op mijn been. Dat geeft me lichte zorgen, maar goed ik kan er op dit moment ook weinig aan doen, dus ik probeer het zo goed mogelijk los te laten en te genieten.

Het pad volgt de rivier nog een tijdje, maar uiteindelijk slaat het af en gaat het van de beek weg. De laatste paar kilometer zijn wat minder spannend, het is een pad parallel aan een weg honderd meter verderop. Ik loop een beetje aan de rand van het bossen en sommige stukken zijn best wel weer open en warm. Ik voel me wel opgeladen na mijn lunchstop, dus ik stap dit lekker door. Uiteindelijk kom ik dan moe maar voldaan weer in Waldbillig. Weer een mooie dag!

Al met al vond ik het een erg mooie route. Er waren aardig wat stukken met mooie rotsformaties, hoewel niet zo veel als bij Route 2. Ook waren er best wat open stukken door de velden. Hoewel ik deze stukken ook bijzonder vond, was het met de warmte wel wat zwaarder. Het stuk rond Beaufort is mijn favoriet. De combinatie van de rotsen, het bos en de rivier is erg leuk. Qua afstand is het een flinke ronde om op 1 dag te doen, maar ik vond het qua inspanning meevallen, wat daarbij scheelt is dat ik alleen een dagrugzak aan bepakking had. Er zijn wel wat hoogtemeters, maar alles gaat geleidelijk en het grootste deel van de route gaat over een goed bewandelbaar pad. Zeker een aanrader dus!