Mijn ziel. Het wil zo graag. Leven. Stralen. Bruisen. Steeds vaker lukt het weer. Dan stroomt de energie. Vanuit mijn ziel door mijn geest en lijf. Wat voelt het fijn als alles stroomt. En dat ik dan kan leven, stralen en bruisen. Maar ook al stroomt het steeds vaker weer en geniet ik vele dagen van de flow, het lukt nog lang niet altijd. Het lastige vind ik dat het soms ineens om kan slaan. Van de ene op de andere dag of zelfs van het ene op het andere moment.
Vandaag was het zo een dag. Zo een dag waarop je wakker wordt en denkt: ‘welke bus heeft er vannacht over mij heen gereden?’ Mijn lijf voelt zwaar en de energie is ver te zoeken. Mijn hoofd is mistig en kan niet echt helder nadenken. En dat terwijl ik de afgelopen dagen juist goed in mijn energie zat en een fijne focus en flow had.
Ergens diep in mij voel ik mijn ziel. Mijn ziel die wil leven, stralen en bruisen. Maar mijn hoofd en lijf zeggen nee. Ik vind het lastig om de tweestrijd te voelen. Ik wil het zo graag. Maar het lukt me niet. Uiteraard heeft mijn hoofd hier wel een mening over. Iets met dat ik een mislukking ben. Ik probeer er niet naar te luisteren, maar toch raakt het van alles in mij.
Ik voel me verdrietig. Want ik wil het zo graag, maar het lukt me niet.
Ik voel me gefrustreerd. Want ik wil het zo graag, maar het lukt me niet.
Ik voel me boos. Want ik wil het zo graag, maar het lukt me niet.
Deze gevoelens brengen me naar een gevoel van wanhoop. Met een zucht draai ik me om in bed en trek de dekens nog even over me heen.
Dan hoor ik een stem. De stem van mijn hart. Zacht en troostend: ‘Het is oke.’ De stem richt zich tot mijn ziel: ‘ Rustig aan, je kunt niet elke dag volop stralen, af en toe mag het ook wat minder.’ De stem richt zich tot mijn geest en lijf: ‘Laat verwachtingen los. Accepteer dat dit nu is hoe het is. Neem de tijd om weer in balans te komen.’ Langzaam voel ik de rust terugkeren. Mijn ziel, hoofd en lichaam komen steeds meer op 1 lijn en uiteindelijk trekken ze gezamenlijk de conclusie: Vandaag doen we het even rustig aan. En morgen zien we wel weer verder.
Lees ook MIJN STRUGGLE